بازگشت به صفحه اصلی

خطوط پرسرعت حومه اي در شهرهاي مهم دنیا

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

امروزه با توسعه شهركهاي اقماري و به تبع آن تقاضاي حمل و نقل از/به این شهركها به/از شهر مادر سبب شده تا زیرساختهاي ریلی به عنوان راه حلی پایدار، سریع و پاك مورد استفاده قرار گیرد. در تهران نیز توسعه و افزایش جمعیت شهركهاي اقماري خصوصاً با احداث مسکن مهر در چند سال گذشته شدت گرفته است. این در حالیست که مدیریت شهري و دولتی مصمم بر احداث خطوط ریلی براي بهبود سفرها و اتصال این شهركهاست. وراي مباحث مطالعاتی در خصوص الزام یا عدم الزام ساخت این خطوط، موضوع احداث و بهرهبرداري از آن همواره میان مدیران شهري و دولتی مطرح بوده است. گزارش حاضر به صورت اختصار به شناسایی متولیان احداث و بهرهبرداري از خطوط ریلی شهركهاي اقماري خواهد پرداخت.

پاریس
در پاریس خطوط ریلی حومهاي از سال 1960 به صورت گسترده احداث شده و در حال بهرهبردارياند. ماکروفورم شهري پاریس به گونهایست که شهركهاي اقماري به معناي واقعی در آن وجود ندارد، بلکه مناطق مسکونی و صنعتی یا دانشگاهی در نواحی مختلف حومه پاریس واقع شدهاند و این مناطق داراي عقبه تاریخی و کلیه امکانات هستند. لذا این مناطق صرفاً به صورت نقاط خوابگاهی براي سکونت کارمندان و یا کارگرانی که در شهر مادر کار میکنند، نمیباشند. بنابراین اکثر سفرهاي انجام شده بیش از آنکه میان شهر اصلی و مناطق حومهاي باشد به صورت درون منطقهاي یا میان منطقهایست. در واقع خود شهر پاریس دارايجمعیتی حدود 2 میلیون و 200 هزار نفر است در حالیکه جمعیت آن با مناطق حومهاي به 12 میلیون نفر میرسد.

به صورت SNCF و راه آهن ملی فرانسه RATP هم اکنون بهرهبرداري از خطوط آ و ب اکسپرس توسط سازمان حمل و نقل پاریس مشترك و خطوط سی، دي و اي توسط راه آهن ملی فرانسه میباشد. علت اصلی آن نیز استفاده مشترك از زیرساختها توسط راه آهن ملی فرانسه است. هم اکنون نیز بخش اعظم هزینههاي بهره برداري و نگهداري به صورت مشترك بدلیل استفاده مشترك از این دو ارگان و سایر ارگانهاي STIF طریق این دو ارگان تامین میشود. اما باید توجه داشت که سندیکاي حمل و نقل پاریس دخیل در حمل و نقل پاریس و حومه را در بحث بهره برداري مدیریت میکند. این سندیکا کاملاً خودمختار بوده و هیچ وابستگی به دولت فرانسه ندارد. هر یک از زیرشرکتهاي وابسته به دو گروه فوق از لحاظ نیروي تخصصی و انسانی بهرهبرداري خطوط را به عهده دارند اما مدیریت اصلی مالی کلیه خطوط و تصمیم گیري در خصوص بهرهبرداري و فرکانس آنها به عهده این سندیکا است.
همچنین بیش از 40 درصد از هزینههاي بهرهبرداري بواسطه مالیات پرداختی از سوي شرکت هاي داراي 9 کارمند یا بیشتر که در محدوده پاریس و حومه آن قرار دارند، تامین میشود. این مالیات از سال 1971 با هدف کمک به سرمایه گذاري در حمل و نقل عمومی وضع شده است(مخارج بالاي احداث خطوط حومهاي در دهه 60 دولت را به این تصمیم وادار ساخت). این مالیات در 2 درصد متغیر است. تصمیم گیري در خصوص مبلغ بلیط بر عهده دولت و پارلمان بوده و / 0 تا 6 / بخش هاي مختلف پاریس از 09 در صورت کسري موظف است نسبت به پرداخت آن اقدام کند. هم اکنون سازمان حمل و نقل پاریس و راه آهن ملی فرانسه به صورت مشترك کلیه هزینههاي تعمیرات، ناوگان و حقوق کارمندان را پرداخت کرده و سندیکاي حمل و نقل پاریس مبالغ دریافتی
از شارژ بلیط و مالیات پرداختی را میان آنها تقسیم میکند.

 

 

آلمان، اتریش، لوگزامبورگ، سوییس، شمال ایتالیا و دانمارك یا خطوط منطقهاي به خطوطی در کشورهاي آلمان، اتریش، لوگزامبورگ، سوییس، شمال (Stadtschnellbahn) S-BAHN ایتالیا و دانمارك اطلاق میشود که در آنها این خطوط وظیفه اتصال میان شهرهاي اصلی و شهرهاي اقماري را بر عهده دارند. این خطوط در شهر مونیخ بیش از 442 کیلومتر و در زوریخ بیش از 380 کیلومتر است.

 

 

 

ه بهرهبرداري میرسد. البته (Deutsche Bahn AG) در شهر مونیخ این خطوط توسط دویچه بان یا شرکت ملی راه آهن آلمان Münchner Verkehrs-und ) باید در نظر داشت این شبکه تحت نظر گروه قیمت گذاري و حمل و نقل مونیخ قرار دارد. این گروه همانند فرانسه وظیفه ارتباط میان بهرهبرداران خطوط ریلی شهري و حومهاي و همچنین (Tarifverbund هماهنگی در قیمت گذاري، ساعات کاري، سرفاصلهها، ساخت و سایر موارد را بر عهده دارد. این گروه وابسته به شهر مونیخ و دولت محلی است. سرمایهگذاري اولیه در احداث این خطوط ابتدا توسط راه آهن ملی آلمان در دهه 1970 میلادي بوده است. سپس راه آهن ایالتی و شهرداري نیز در این امر سهیم شدهاند. البته سرمایه گذاري شهرداري در احداث خطوط مترو بیش از خطوط حومه- در سال 2001 از شرکت راه آهن ملی آلمان مستقل شد. اما مجدداً این فعالیت ها در سال S-BAHN اي بوده است. فعالیت هاي 2005 به شرکت راه آهن ملی واگذار شده و شرکتهاي مرتبط ادغام گردیدند.

 

 

در زوریخ نیز 6 شرکت مسئول بهرهبرداري از خطوط سریع السیر ریلی حومهاي هستند. این شرکتها ترکیبی از شرکت راهآهن ملی سوییس و شرکتها و ارگانهاي حمل و نقل منطقهاياند. سرمایه گذاري در این خطوط به صورت مشترك انجام شده است.

 

 

تورنتو
گو ترانزیت شبکه حمل و نقل متشکل از خطوط ریلی و اتوبوس بین ناحیهاي در آنتاریوي جنوبی در کانادا است. این شبکه از درون شهر تورنتو عبور کرده و بخشی از مسافران را جابجا می کند. خطوط ریلی گو ترانزیت جز اولین خطوط ریلی تورنتو بوده که در سال 1967 آغاز به کار کرده است. بهرهبرداري از گو ترانزیت بر عهده بخش دولتی است. سازمان مترولینکس که وظیفه مدیریت یکپارچه بهرهبرداري از خطوط حمل و نقل عمومی و جادهاي تورنتوي بزرگ و همیلتون را بر عهده دارد توسط دولت در سال 2006 تاسیس شده است. این سازمان به همراه شرکت هاي راه آهن پاسیفیک و راه آهن ملی کانادا وظیفه بهرهبرداري از خطوط گو ترانزیت را بر عهده دارند. قطارهاي خطوط گو ترانزیت دیزلی هستند.

 

 

نتیجه گیري
با نگاهی به شهرهاي فوق درخواهیم یافت که در تمامی موارد همانگونه که سرمایهگذاري در احداث توسط دولت و شهرداري و سایر ارگانهاي حمل و نقل منطقهاي به صورت مشترك انجام شده است، در بهرهبرداري نیز این شرکتها به صورت مشترك سهیم میباشند. اما در مبحث بهرهبرداري عموماً یک سازمان یا سندیکا مسئول هماهنگی سایر ارگانها در این امر بوده است. براي شهر تهران نیز پیشنهاد میشود خطوط حومهاي به صورت مشترك توسط دولت، شهرداري و شرکت راه آهن جمهوري اسلامی ایران احداث شوند. بر این اساس میبایست هزینه احداث این خطوط در محدوده شهري بر عهده شهرداري بوده و در محدوده برون شهري شهرداريهاي شهركهاي اقماري و دولت نسبت به ساخت آن اقدام کنند.
در موضوع بهرهبرداري نیز پیشنهاد میگردد همانند سایر کشورها ارگانهاي تخصصی در بخش مرتبط به وظایف خود پرداخته و مدیریت مالی و زمانبندي خطوط در اختیار یک ارگان واحد و عمومی (غیر وابسته به دولت و شهرداري) قرار گیرد.